Mała wielka gmina... Bralin

Menu dodatkowe

Treść strony

Kościół pw. Świętej Trójcy w Nowej Wsi Książęcej

Wieś leży na pograniczu śląsko-wielkopolskim, a najstarsza o niej informacja pochodzi z 1440 r., z księgi archiwalnej, w której wymieniony został ks. Bernhard Gaffron, który pełnił wówczas funkcję proboszcza-zarządcy trzech parafii: Bralin, Trębaczów i Nowa Wieś. Z informacji tej wynika, że już wtedy istniała parafia i pierwszy miejscowy kościół, ale niestety nic bliższego o nich nie wiemy.

Nowa Wieś Książęca przez wiele wieków nosiła niemiecką nazwę – „Fürstlich Neudorf” (skracaną czasami do „Neudorf”) i aż do zakończenia I wojny światowej wchodziła w skład Wolnego Państwa Stanowego (zwanego potocznie księstwem sycowskim), utworzonego w październiku 1489 r. przez Władysława Jagiellończyka, króla Czech i Węgier, którego ostatnimi właścicielami byli książęta z rodziny Bironów von Kurland. Od stycznia 1920 r., na mocy ustaleń zawartych w traktacie wersalskim, znalazła się ona w obrębie państwa polskiego, odrodzonego po okresie zaborów.

 W 1803 r. wieś uległa całkowitemu zniszczeniu spowodowanemu przez pożar, podczas którego spłonął także kościół. Odbudowano go w 1804 r. i w uzyskanej wówczas postaci zachował się do dnia dzisiejszego.

Świątynia jest budowlą murowaną, jednonawową, z prezbiterium zamkniętym trójbocznie, opiętą od zewnątrz szkarpami. Do nawy przylega kruchta wejściowa oraz drewniana wieża, zbudowana w konstrukcji słupowej i oszalowana, zwieńczona w 1945 r. namiotowym dachem pokrytym gontem. Okna w nawie i prezbiterium zamknięte są półkoliście i zaopatrzone w witraże, a dach posiada formę dwuspadową i pokryty jest dachówką. Wznosi się na nim wieżyczka na sygnaturkę, z ażurową latarnią zwieńczoną cebulastym hełmem z kulą i krzyżem. Wewnątrz znajduje się płaski strop pokryty polichromią wykonaną w 1955 r. przez Ignacego Napiecka, a w tylnej części nawy ulokowana jest drewniana empora muzyczna z prospektem organowym, wsparta na dwóch słupach i zaopatrzona w dekorowaną balustradę.

Wyposażenie wnętrza pochodzi z początku XIX wieku. W barokowo-klasycystycznym ołtarzu głównym, między rzeźbami świętych i kolumnami dźwigającymi belkowanie, umieszczony jest obraz przedstawiający Trójcę Świętą w otoczeniu aniołów. W prezbiterium znajdują się także rzeźby ukazujące Najświętsze Serce Pana Jezusa i Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny, a w skład wyposażenia kościoła wchodzi również ołtarz boczny (z obrazem Matki Bożej) i Stacje Drogi Krzyżowej.

Na miejscowym cmentarzu spoczywa ks. Michał Przywara, założyciel i członek reaktywowanego Towarzystwa Studentów Górnoślązaków na Uniwersytecie Wrocławskim w 1892 roku, znakomity historyk, językoznawca, etnograf, autor książek: "Przywiarki, czyli przesądy i zabobony ludu polskiego na Górnym Śląsku"; "Narzecza śląskie" i 50 bajek.  W 1897 roku został administratorem, a następnie proboszczem parafii w Nowej Wsi Książęcej. Od 2006 r. Ks. Michał Przywara jest jednym z patronów miejscowej szkoły. Obok kościoła możemy zauważyć pomnik poległych w I wojnie światowej. Niedaleko Kościoła znajduje się plebania z 1872 roku.

 

Źródło: Diecezja Kaliska. Parafie - Kościoły - Kaplice. Przeszłość i teraźniejszość Opracowanie historyczno-źródłowe, Kalisz 2016

 

  • Kościół parafialny w Nowej Wsi Książęcej
  • Kościół parafialny w Nowej Wsi Książęcej
  • Kościół parafialny w Nowej Wsi Książęcej
  • Kościół parafialny w Nowej Wsi Książęcej

Stopka

Lizenz: CC BY 3.0