Mała wielka gmina... Bralin

Menu dodatkowe

Treść strony

Kościół parafialny pw. św. Anny w Bralinie

Pierwsza informacja o miejscowości zawarta jest w dokumencie wystawionym w lipcu 1288 r., którego świadkiem był Johannes plebanus de Bralin, co wskazuje na fakt, że parafię erygowano już w XIII wieku. Bralin należy obecnie do województwa wielkopolskiego, ale przez wiele wieków związany był ze Śląskiem – początkowo z księstwem wrocławskim, a później z głogowskim i oleśnickim. W 1489 r. wszedł w skład Wolnego Państwa Stanowego (księstwa sycowskiego) wydzielonego przez Władysława Jagiellończyka, króla czeskiego i węgierskiego (syna Kazimierza Jagiellończyka) z księstwa oleśnickiego. Prawa miejskie Bralin uzyskał około 1540 r., a utracił je w 1875 roku. W wyniku rozbiorów Polski znalazł się na terytorium państwa pruskiego, a w styczniu 1920 r., na mocy traktatu wersalskiego, wcielono go do Wielkopolski. W przeszłości zamieszkiwali w nim przedstawiciele różnych wyznań: katolicy, ewangelicy, baptyści, bracia czescy, żydzi i husyci, a po II wojnie światowej osiedlili się repatrianci ze wschodu. Dziś jest to wieś z dawnym miejskim układem urbanistycznym.

Najstarszy kościół zbudowany został na przełomie XII i XIII stulecia. Był on drewniany i nosił wezwanie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. W drugiej połowie XVI w. przejęli go innowiercy, w których rękach pozostawał do początku XVII wieku. Uległ zniszczeniu i w 1627 r. na jego miejscu wzniesiona została nowa świątynia, która zachowała się do dnia dzisiejszego. Nosi ona wezwanie św. Anny i stanowi budowlę murowaną, jednonawową, nawiązującą do tradycji budownictwa gotyckiego, z zamkniętym wielobocznie trójprzęsłowym prezbiterium (z zakrystią od północy) i czworoboczną wieżą nakrytą barokowym hełmem z latarnią zakończoną kulą i krzyżem. Do nawy, nakrytej dwuspadowym dachem, dostawiona jest kruchta. Początkowo kościół był mniejszy, a swoją obecną postać uzyskał w 1840 r., kiedy przedłużono jego nawę i dobudowano wieżę. Nawa posiada płaskie sklepienie pokryte polichromią (z 1959 r.), a w prezbiterium znajduje się sklepienie krzyżowo-żebrowe. Ściany nawy obiega empora chórowa, wsparta na drewnianych słupach, na której – w tylnej części kościoła – ulokowany jest prospekt organowy.

W ołtarzu głównym (z1790 r.) umieszczony jest obraz przedstawiający św. Annę – patronkę świątyni i parafii, z którego boków ustawione są – między kolumnami dźwigającymi belkowanie – rzeźby: św. Piotra i św. Pawła. Kolejna rzeźba – Matki Bożej z Dzieciątkiem, znajduje się w zwieńczeniu tego ołtarza. Na ścianie prezbiterium zawieszony jest obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem (w srebrnej sukience), a w skład wyposażenia wnętrza wchodzą także dwa barokowe ołtarze boczne (dedykowane Trójcy Świętej i św. Antoniemu Padewskiemu), przyścienna ambona i chrzcielnica (z końca XVIII w.), gotycko-renesansowy tryptyk (przeniesiony w 1976 r. z kościoła ,,Na Pólku’’, zrekonstruowany w 2006 r. po kradzieży części płaskorzeźb, z których dwie odzyskano w 2016 r., obecnie znajduje się w Kurii Biskupiej w Kaliszu), Stacje Drogi Krzyżowej oraz inne obrazy i rzeźby.


Źródło: Diecezja Kaliska. Parafie - Kościoły - Kaplice. Przeszłość i teraźniejszość Opracowanie historyczno-źródłowe, Kalisz 2016

  • Widok na kościół w Bralainie od ul. 3 Maja
  • kościół w Bralinie
  • Kościół parafialny pw. św. Anny w Bralinie
  • Wnętrze kościoła św. Anny w Bralinie
  • Wnętrze kościoła św. Anny w Bralinie
  • Wnętrze kościoła św. Anny w Bralinie
  • Wnętrze kościoła św. Anny w Bralinie
  • Wnętrze kościoła św. Anny w Bralinie
  • Wnętrze kościoła św. Anny w Bralinie
  • Wnętrze kościoła św. Anny w Bralinie
  • Kościół św. Anny - widok z zewnątrz
  • Wnętrze kościoła św. Anny w Bralinie

Stopka

Lizenz: CC BY 3.0